Άννα Λεβή Μορδεχάι

ΚΕΡΚΥΡΑ – ΑΟΥΣΒΙΤΣ – ΑΘΗΝΑ

Αθήνα, 2013

Ωραία Κέρκυρα, γλυκιά, Κέρκυρα αγαπηµένη,
ποιος ξέρει αν θα ’ρθει ο καιρός να ζούµε ενωµένοι.
Για να σου πω τα βάσανα που τράβηξα κει πέρα,
στης Πολωνίας τα κελιά στο λάγκερ νύχτα µέρα.
Σωστά ζουρλά µας ντύσανε µε µπλε και άσπρες ρίγες,
κι απ’ τον καηµό τ’ αδέρφια µας πέφτανε σαν τις µύγες.
Χτυπούσαν άναντρα σκυλιά ώσπου η καρδιά µατώνει
κι έκαιγαν γυναικόπαιδα οι µαύροι δολοφόνοι.
Κι αν κλαίµε, κλαίµε άδικα, τα µάτια µας χαλάµε,
ο Χίτλερ µάς τους έκαψε, πίσω δεν τους γυρνάµε.
Και σεις παιδιά της λευτεριάς που µάθατε το δράµα
σκοτώστε τον το φασισµό, σας το αφήνω τάµα!

Πηγή: Συνέντευξη της Άννας Μορδεχάι στην Άρτεμη Αλκαλάη, Αθήνα, 5.2.2013.