Ιερουσαλήμ, 2016
Οπότε με ονόμασαν Βάρντα, αυτό είναι τώρα το όνομά μου.
Αφού συγκέντρωσαν όλους τους Εβραίους στο στρατόπεδο, στον σιδηροδρομικό σταθμό του Βαρόνου Χιρς στη Σαλονίκη, λίγες μέρες αφού τους συγκέντρωσαν όλους, τότε γεννήθηκα εγώ, την πρώτη του Αυγούστου, στου Βαρόνου Χιρς, και υπήρχε ένας γιατρός που ήταν ακόμα εκεί και αυτός με ξεγέννησε.
Την επόμενη μέρα…Την επόμενη μέρα, η μητέρα μου ήταν στο κρεβάτι, ήταν ντυμένη, ήταν στο κρεβάτι και τότε τέσσερις Γερμανοί ήρθαν και την πήραν μαζί με το κρεβάτι, δεν ήθελαν να σηκωθεί και την πήραν μαζί με το κρεβάτι στο τραίνο και βοήθησαν, έχω ένα μεγάλο αδελφό [Μωσέ Χασσίδ) και ο αδελφός μου, είχε βαλίτσες και μπαγάζια, και τον βοήθησαν κι αυτόν να κουβαλήσει όλα τα πράγματα στο τραίνο και αυτοί πήγαιναν στο Μπέργκεν-Μπέλσεν και στο Μπέργκεν-Μπέλσεν φέρθηκαν στη μητέρα μου πολύ καλά. Της έδωσαν χυλό βρώμης για να μπορέσει να με θηλάσει και μετά, ξέρετε, ήμασταν έξη μήνες στο Μπέργκεν-Μπέλσεν και στη συνέχεια, όλη την ιστορία την γνωρίζετε από ανθρώπους που ήταν μεγαλύτεροι από μένα, οπότε τη γνωρίζουν ακριβώς, την γνωρίζουν αυτοί καλύτερα.
Η δική μου ιστορία είναι πώς γεννήθηκα. Όταν γεννήθηκα, όλος ο κόσμος στο στρατόπεδο έλεγε στη μητέρα μου “nacio una barona” [γεννήθηκε μία βαρόνη στα λαδίνο]. Οπότε το όνομα μου ήταν Βαρόνα. Και όταν οι γερμανοί ήρθαν και φτάσαμε στο Μπέργκεν-Μπέλσεν ρώτησαν τη μητέρα μου ‘’ποιο είναι το όνομά της;” Τους απάντησε “Βαρόνα”. Οπότε αυτοί είπαν “Βαρόνα δεν είναι όνομα, θα της δώσουμε εμείς ένα όνομα και θα την ονομάσουμε Βερόνικα”. Οπότε η μητέρα μου είπε “Εντάξει, θα λέγεται Βερόνικα”. Και στη συνέχεια, ξέρετε, μιλάμε για μετά από ενάμιση χρόνο, μετά που ήρθαμε στο Ισραήλ, η μητέρα μου ήθελε να με πάει σε παιδικό σταθμό ή κάτι τέτοιο, οπότε τη ρώτησαν, “ποιο είναι το όνομα της;”. Και απάντησε “Βερόνικα”. Κι αυτοί είπαν “Βερόνικα είναι χριστιανικό όνομα. Δεν γίνεται, δεν θα λέγεται Βερόνικα, θα τη φωνάζουμε Βάρντα. Οπότε με ονόμασαν Βάρντα, αυτό είναι τώρα το όνομά μου ”.