Ιερουσαλήμ, 2016
Κι έτσι εγώ γύρισα μόνη μου στην Ελλάδα και βρήκα μια αδελφή της μαμάς μου κι έμεινα σπίτι τους ένα χρόνο.
Γεννήθηκα στην Αθήνα το χίλια εννιακόσια εικοσιπέντε. Ο μπαμπάς μου ήταν Θεσσαλονικιός. Η μητέρα μου από το Μοναστήρι και μεγάλωσα στην Αθήνα. Πήγα σε ελληνικό σχολείο κι όταν τελείωσα το δημοτικό πήγα σε γαλλικό σχολείο, στις Καλόγριες στην Αθήνα. Εκεί σπούδασα τέσσερα χρόνια, μετά ήρθε ο πόλεμος και μας πιάσαν οι Γερμανοί, η μαμά μου, ο μπαμπάς μου κι εγώ. Δεν είχα αδέλφια. Μας πιάσανε, ένα βράδυ ήρθαν οι Γερμανοί στο σπίτι και μας πήρανε σε στρατόπεδο συγκεντρώσεως όπου έμεινα δύο χρόνια. Η μαμά μου πέθανε εκεί, αρρώστησε και πέθανε. Και ο πατέρας μου μετά που ελευθερωθήκαμε, κι αυτός δεν ήταν καλά, και πήγαμε στην Μασσαλία για να πάρουμε το βαπόρι να γυρίσουμε στην Ελλάδα, και εκεί πέθανε. Κι έτσι εγώ γύρισα μόνη μου στην Ελλάδα και βρήκα μια αδελφή της μαμάς μου κι έμεινα σπίτι τους ένα χρόνο. Εν τω μεταξύ στο ταξίδι γνώρισα τον άνδρα μου, ο οποίος ήταν εκεί…, παντρεμένος, και η γυναίκα του έγκυος πέθανε κι αυτή στο στρατόπεδο. Και έτσι γύρισα πάλι στην … Ο άντρας μου δεν ήθελε… Είχε σπουδάσει στη Γαλλία και δεν ήθελε να ξαναγυρίσει, να ξαναζήσει στην Ελλάδα, γιατί είχε βρει μια καλή δουλειά στο Παρίσι. Έτσι πήγα κι εγώ στο Παρίσι κι εκεί παντρευτήκαμε οι δυο μας. Δεν είχε κανείς ούτε… [συγγενείς, φίλους], μόνο δύο μάρτυρες, που πήραμε από την πόρτα που ήτανε… Έτσι μείναμε στο Παρίσι. Σιγά σιγά, στην αρχή είχαμε ένα δωμάτιο, μετά πήραμε άλλο ένα και σιγά σιγά… Έκανα τρία παιδιά. Και τα τρία γεννήθηκαν στο Παρίσι. Και γυρίσαμε μετά απ’ το Παρίσι, πήγαμε, ήρθαμε εδώ στα Ιεροσόλυμα. Και βρήκε δουλειά ο άντρας μου εδώ στη Δημαρχεία, ήταν μηχανικός στα ηλεκτρικά. Πήραμε σπίτι, μεγάλωσαν τα παιδιά, παντρεύτηκαν εδώ. Τώρα είναι πέντε χρόνια που είμαι χήρα, πέθανε ο άντρας μου.